115 Pułk Piechoty (II RP)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy polskiego 115 Pułku Piechoty. Zobacz też: inne pułki piechoty noszące numer „115”.
115 Pułk Piechoty
Historia
Państwo  II Rzeczpospolita
Sformowanie 1939
Rozformowanie 1939
Dowódcy
Pierwszy ppłk Czesław Rzedzicki
Działania zbrojne
kampania wrześniowa
Organizacja
Rodzaj sił zbrojnych wojsko
Rodzaj wojsk piechota
Podległość 41 Dywizja Piechoty
Sgo narew 1939.png

115 Pułk Piechoty (115 pp) – rezerwowy oddział piechoty Wojska Polskiego II RP.

115 pułk piechoty nie występował w organizacji pokojowej Wojska Polskiego. Został sformowany w sierpniu 1939, w mobilizacji alarmowej przez Ośrodek Wyszkolenia Rezerw Piechoty w Różanie dla rezerwowej 41 Dywizji Piechoty, z wyjątkiem III batalionu, który organizowany był na początku września w I rzucie mobilizacji powszechnej przez 13 pułk piechoty w Pułtusku. Gotowość do działania (bez III batalionu) miał osiągnąć w ciągu 54 godzin[1].

W kampanii wrześniowej 1939 pułk walczył w składzie macierzystej dywizji.

Organizacja i obsada personalna pułku[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Łuniewski 2015 ↓, s. 53.
  2. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 8 z 30 stycznia 1924 roku, s. 46, na podstawie aktu urodzenia sprostowano nazwisko por. Stefana Trelewicza ur. 2 grudnia 1897 roku z „Trelewicz” na „Parfiniewicz”.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Czesław Grzelak, Henryk Stańczyk, Kampania polska 1939 roku. Początek II wojny światowej, Oficyna Wydawnicza Rytm, Warszawa, 2006, ​ISBN 83-7399-169-7​.
  • Aleksander Kociszewski: Zarys historii wojennej pułków polskich w kampanii wrześniowej, 13 Pułk Piechoty, zeszyt 4. Warszawa: Przedsiębiorstwo Wielobranżowe „Mikromax” Sp. z o.o., 1990. ISBN 83-900009-9-7.
  • Tadeusz Łuniewski. 41 Dywizja Piechoty Rezerwowa we wrześniu 1939 roku. „Przegląd Historyczno-Wojskowy”. 4 (254), 2015. Warszawa: Wojskowe Centrum Edukacji Obywatelskiej. ISSN 1640-6281.