Wasilij Grabin

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Василий Гаврилович Грабин.jpg

Wasilij Grabin (ros. Василий Гаврилович Грабин, (ur. 28 grudnia 1899?/9 stycznia 1900 w Krasnodarze[1], zm. 18 kwietnia 1980) – radziecki konstruktor broni artyleryjskiej[1].

Wstąpił jako ochotnik do Armii Czerwonej w 1920 i rozpoczął służbę w artylerii[1]. Ukończył w 1923 Piotrogrodzką Szkołę Artylerii Ciężkiej i Nadbrzeżnej, a przez następne dwa lata dowodził plutonem[1]. Rozpoczął w 1925 studia w Leningradzkiej Akademii Wojskowo–Technicznej, która została przemianowana na Akademię Artyleryjską im. Feliksa Dzierżyńskiego[1]. Studia ukończył w 1930 i jako konstruktor broni artyleryjskiej rozpoczął pracę w fabryce „Krasnyj Putiłowiec”[1]. Był również wykładowcą na Politechnice Leningradzkiej[1]. Przeszedł w 1932 do pracy w Głównym Biurze Konstrukcyjnym Ludowego Komisariatu Przemysłu Ciężkiego w Moskwie[1].

W latach 1934–1943 kierowany przez niego zespół opracował armatę przeciwpancerną ZiS-2, armatę dywizyjną F-22, 76 mm armaty czołgowe F-32 do czołgu ciężkiego KW i F-34 do czołgu T-34 oraz armatę F-35 dla okrętów podwodnych klasy „SZCZ”, armatę dywizyjną ZiS-3 oraz jej warianty: armatę ZiS-15 dla czołgów KW i armatę ZiS-15 (dla niewielkich jednostek pływających flotylli rzecznej)[1]. Grabin otrzymał w 1941 stopień naukowy doktora nauk technicznych, a w 1934 został kierownikiem nowego Biura Konstrukcyjnego Fabryki Artyleryjskiej w Gorki (dziś Niżny Nowogród), przy fabryce numer 92, gdzie opracowano 85 mm armatę do czołgu T-34 i 100 mm armatę BS-3[1].

Awansowany w 1945 do stopnia generała pułkownika, a w 1946 został dyrektorem i głównym konstruktorem Artyleryjskiego Instytutu Naukowo–Badawczego[1]. Otrzymał w 1951 tytuł profesora, a w 1960 przeszedł na emeryturę[1].

W 1972–1973 opublikował wspomnienia pod tytułem Оружие победы („Oręże zwycięstwa”).

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]